Συγγραφικό Καφενείο 11.04.17

Ένα Πάσχα

Ήταν μεγάλη εβδομάδα, όπως και τώρα ,σκέφτηκε η Έλενα. Συγκεκριμένα ήταν Μεγάλη Τετάρτη, πριν από δεκαπέντε χρόνια. Η Έλενα ζούσε τότε με τους γονείς της. Οι αδερφές της ήταν παντρεμενες και οι δύο, στα σπίτια τους.

Είχε πολύ μεγάλη κατάθλιψη τότε. Όλη την ημέρα βρισκόταν στο κρεβάτι της κοιτωντας το ταβανι.Δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Ενοιωθε σαν να την είχε πλακωσει ένα ολακερο βουνό. Οι σκέψεις της ήταν θλιβερες και το παρόν της όπως και το μέλλον της φανταζε ολομαυρο. Δεν μπορούσε ούτε να προσευχηθει. Το μόνο που έκανε μέσα της ήταν να λέει τη λέξη Θεός. Και σαν να μην έφθανε όλο αυτό ενοιωθε και ζούσε την εσωτερική και εξωτερική πίεση του πατέρα της που είχε κάνει τη ζωή της κόρης της σκοπό της ζωής του. Πολύ μεγάλη πίεση. Ίσως να είχε μετανοιωσει που όταν ήταν μικρή, την είχε παρενοχλησει σεξουαλικά. Η Έλενα ενοιωθε και εγκλωβισμενη,γιατί δεν είχε που αλλού να πάει.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, αποφάσισαν και οι τρεις οικογένειες να πάνε στο χωριό για το Πάσχα. Έτσι αισθανθηκε μια τεράστια πιεση η Έλενα, ασηκωτη. Σκέφτηκε πως εκεί θα έπρεπε να ήταν όλη μέρα σηκωμενη και ταυτόχρονα να αντιμετωπίζει τις αδιακριτες ερωτήσεις των συγγενών της. Έτσι,την Μεγάλη Τετάρτη, ενοιωσε τόσο άσχημα που αποφάσισε για μια ακόμη φορά να κάνει απόπειρα αυτοκτονίας. Περίμενε λοιπόν να κοιμηθουν οι γονείς της και καταπιε,αποφασισμενη,όλα τα παυσιπονα που βρήκε.

Ξυπνησε στο νοσοκομείο. Από πάνω της ήταν όλοι τους. Με το που άνοιξε τα μάτια, ο πατέρας της της είπε: “Αν δεν ειχες κάνει την απόπειρα, τώρα θα ειμασταν στο χωριό”. Οι αδελφές της εκλαιγαν και όπως της ειπαν αργότερα οι γιατροί σώθηκε από θαύμα, γιατί της έδιναν 99% πιθανότητα να πεθάνει, και εάν ζούσε θα είχε οπωσδήποτε πρόβλημα με το συκώτι της. Η μία από τις αδελφές της της είπε πως ευτυχώς που δεν πέθανε γιατί αυτοί που αυτοκτονουν πάνε κατευθείαν στη κόλαση.

Βγήκε από το νοσοκομείο σε λίγες μέρες και επέστρεψε στην φυλακή της.

Σήμερα, η Έλενα, ζει με τους γονείς της αλλά είναι ευτυχισμενη. Τα χει βρει με τον πατέρα της μέσα της και ταυτοχρόνως πηγαίνει σε ένα κέντρο ημέρας, όπου την βοηθανε πάρα πολύ.

Βέβαια για να φτάσει μέχρι εδώ πέρασε πολλά βασανα. Φαίνεται όμως πως ο Θεός ήθελε να ζήσει. Έτσι τώρα ζει όσο μπορεί περισσότερο την Μεγάλη εβδομάδα και περιμένει το Πάσχα όπως περίμενε για πάρα πολλά χρόνια και την δική της Ανάσταση.

Νίκη

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com