Η ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΜΕΝΗ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΔΕΣΙΑΣ

Την αγάπη για τα βιβλία την κληρονόμησα απ’ τον πατέρα μου. Ήταν φανατικός βιβλιόφιλος και αναγνώστης χιλιάδων βιβλίων. Είχε πλουσιότατη βιβλιοθήκη αλλά δεν περιοριζόταν σε ένα δωμάτιο. Κάθε γωνιά του σπιτιού φιλοξενούσε όσα βιβλία μπορούσε να χωρέσει. Λογοτεχνία, ιστορία, φιλολογία, λαογραφία μερικά απ’ τα αγαπημένα του αντικείμενα.

Μια ιδιαίτερα αγαπημένη συνήθεια που είχε ήταν να δίνει βιβλία για βιβλιοδεσία . Έτσι και εγώ αγάπησα τα βιβλία και ειδικότερα τα βιβλιοδετημένα βιβλία. Είμαι της γνώμης ότι ακόμα και σήμερα, στην εποχή της ηλεκτρονικής πληροφόρησης το βιβλίο παραμένει ο πιο διαδεδομένος και προσιτός τρόπος μετάδοσης της γνώσης, αλλά και το πιο εύχρηστο εργαλείο ψυχαγωγίας. Πιο συγκεκριμένα η αίσθηση που δίνει η βιβλιοδεσία με το δερμάτινο ή πάνινο ντύσιμο και τα χρυσά γράμματα στη ράχη έχει για μένα κάτι μαγικό.

Δυστυχώς σήμερα η τέχνη της βιβλιοδεσίας είναι περιφρονιμένη απ’ τους πολλούς. Ελάχιστοι δίνουν τα βιβλία τους για βιβλιοδεσία. Έτσι ο αριθμός των βιβλιοδετών, μειώνεται συνεχώς. Οι βιβλιοδέτες παραπονιούνται και δικαίως ότι οι νέοι δεν επιθυμούν να μάθουν την τέχνη τους. Ακόμα και σε μια εποχή οικονομικής κρίσης δεν υπάρχει ισχυρή θέληση για εργασία στον τομέα της βιβλιοδεσίας.

Απ’ την άλλη μεριά οι δημόσιες υπηρεσίες, οι σύλλογοι, οι δημοτικές αρχές σπάνια δίνουν για βιβλιοδεσία κάποια σημαντικά αρχεία, όπως γινόταν παλιότερα. Έτσι αυτή η τέχνη που κάνει ομορφότερα και ανθεκτικότερα τα βιβλία τείνει να εκλείψει. Ίσως η εποχή μας να μην χρειάζεται την αίσθηση της συνέχειας και τηνς αντοχής στον χρόνο που μεταδίδει η βιβλιοδεσία.

Κι όμως, είναι σημαντικό να δίνει κάποιος στο βιβλίο διάρκεια μεγαλύτερη απ’ αυτή της ζωής των ανθρώπων.-

 

Γιώργος

 

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com